Tuesday, December 20, 2011
ကခ်င္ေတာတြင္း ဒုကၡသည္ စခန္းတခုအား တပ္မ ၉၉ စစ္ေၾကာင္းမွ ၀င္ေရာက္ပစ္ခတ္ၿပီး ဖမ္းဆီး သတ္ျဖတ္ေခၚေဆာင္သြားခံရတဲ့ ကေလးမိခင္ ၂ ဦး ရင့္နွင့္ဖြယ္အျဖစ္အပ်က္...
ဒီဇင္ဘာ (၆) ရက္ေန႔တြင္ ေတာတြင္း ဒုကၡသည္ စခန္းတခုအား တပ္မ (၉၉) စစ္ေၾကာင္းမွ ၀င္ေရာက္ ပစ္ခတ္ၿပီး မီးဖြားခါစ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္ (ခ) ရြယ္ေတာင္အား သတ္ထားခဲ့ၿပီး၊ ေလးႏွစ္သမီးေလး ဆိုင္းပန္၏ မိခင္ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္အား ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြားျခင္း..
၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလဆန္း (၂) ရက္ေန႔မွစ၍ မန္စီၿမိဳ႕နယ္တြင္းရွိ ေကအိုင္ေအ တပ္ရင္း (၁၂) နယ္ေျမ ၀န္းက်င္၌ တပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္းမ်ား ေရာက္ရွိလာကာ ထိုးစစ္ဆင္ရန္ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျပင္းထန္လာသျဖင့္ ခင္းဘုတ္ ခပရာရြာမွ ရြာသူရြာသား ကေလးသူငယ္၊ အမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသား သက္ႀကီး ရြယ္အို (၃၄) ဦးသည္ ဒီဇင္ဘာလ (၄) ရက္ေန႔မွစ၍ ရြာမွ ၂ မိုင္ခန္႔သာ ေ၀းသည့္ေတာထဲ စစ္ေဘး တိမ္းေရွာင္ လာခဲ့ၾကသည္။ ထိုေနရာ၌ လုံၿခံဳမႈ သိပ္မရွိေသာေၾကာင့္ ပို၍ လုံၿခဳံစိတ္ခ် ရလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆ ရသည့္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ား ထူထပ္ရာ “လုံဘြမ္ခေရာ့ (Lung Bum Hkaraw)” ဟုေခၚသည့္ ေခ်ာက္လွ်ိဳတခုသို ့ေရႊ႕လာခဲ့ၾကသည္။
ဒီဇင္ဘာ (၅) ရက္ ညမွစ၍ “လုံဘြမ္ခေရာ့” တြင္ ပါလာသည့္ ပလပ္စတစ္ မ်ားျဖင့္ ယာယီတဲမ်ား ေဆာက္ကာ စခန္းခ်ေနခဲ့ၾကသည္။ ဒီဇင္ဘာ လ (၆) ရက္ေန႔ ညေန ၅ နာရီခြဲခန္႔ အခ်ိန္တြင္ အခ်ိဳ႕မိသားစုမ်ား ထမင္းစား ၿပီးၿပီ၊ အခ်ိဳ ့မိသားစုမ်ား မစားရေသးဘဲ၊ ကေလးေတြလဲ ဆူညံေဆာ့ကစား၊ လူႀကီးေတြလဲ စကားစမည္ ေျပာဆိုေနၾကစဥ္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ ရြာသားမ်ား ပုန္းေအာင္းေနသည့္ ေတာတြင္း ဒုကၡသည္စခန္းသုိ႔ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ တပ္မေတာ္စစ္သားမ်ား ရုတ္တရက္ ေရာက္ခ်လာကာ လက္နက္ငယ္မ်ားျဖင့္ ဦးစြာ ပစ္ခတ္မႈ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ လက္နက္ႀကီး သုံးႀကိမ္ပစ္သည္။ ထိုသုိ႔ ေသနတ္သံ ထြက္ေပၚလာသည္ႏွင့္ အားလုံးက အသက္ေဘးလြတ္ဖို႔ ေျခဦးတဲ့ရာ ကိုယ္ လြတ္ရုံတမယ္ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကရသည္။ အခ်ိဳ ့ျပင္းထန္သည့္ ဒဏ္ရာမ်ား ရရွိၿပီး ေျခဦးတည့္ရာ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကရသည္။
ထိုသို႔ျဖစ္စဥ္ အသက္ေဘးလြတ္ရာ ထြက္မေျပးႏိုင္ဘဲ က်န္ရစ္ခဲ့သူ (၄) ဦးရွိသည္။ ထိုသူမ်ားမွာ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္ (ခ) ရြယ္ေတာင္ (အသက္ ၃၈ ႏွစ္) ႏွင့္ သူမ၏ (၂၄) ရက္သားသာ ရွိေသးသည့္ သားေလးေမာင္ေဇာ္ဂြန္းမိုင္၊ ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္ (အသက္ ၂၅ ႏွစ္)ႏွင့္ သူမ၏ ေလးႏွစ္အရြယ္ သမီးေလး ဆိုင္းပန္တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။
“က်ေနာ္ ေျခသံလိုလိုၾကားလို႔ ေသခ်ာေအာင္ဆိုၿပီး စခန္းအစြန္နားက သစ္ပင္တပင္ကို ကိုင္ၿပီး ေတာထဲကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တုန္း က်ေနာ္စပစ္ ခံရတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ကိုမထိပဲ က်ေနာ္ကိုင္ထားတဲ့ သစ္ပင္ကေတာ့ က်ိဳးျပတ္သြားတယ္။ က်ေနာ့္မိန္းမက ကေလးႏို႔တိုက္ေနတာ။ ေသနတ္သံ ထြက္ေပၚလာတာနဲ႔ က်ေနာ္ကေတာ့ သားလတ္ေဇာ္တူး (ေလးႏွစ္) ကို ကမန္းကတန္း ေကာက္ခ်ီၿပီး၊ ေသနတ္သံ ထြက္လာလို႔ ကေလးကို မထိေအာင္ သူ႔ကိုယ္ထည္နဲ႔ အုပ္မိုးၿပီး ကာေနတဲ့ က်ေနာ့္ မိန္းမကို တဘက္လွည့္ သြားေအာင္ပဲ ဆြဲလွည့္လိုက္ၿပီး ေျပးၾကစုိ႔လို႔ တခြန္းတည္းပဲ ေျပာၿပီးထြက္ ေျပးခဲ့ရတာ”လို႔ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူ ေဒၚဆြမ္ခါ ဂ်ီးေတာင္၏ ခင္ပြန္း ဦးေဇာ္ေဘာက္က ျပန္ေျပာျပပါသည္။ ထိုေနရာတြင္ ၁၅ မိနစ္ခန္႔ ၾကာျမင့္ေအာင္ ပစ္ခတ္ခဲ့ၾကသည္။
ဦးေဇာ္ေဘာက္မွာ သားေလးေမာင္ေဇာ္တူးႏွင့္ အတူမိုးလင္းေပါက္ အခင္းျဖစ္သည့္ ေနရာႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း ခ်ဳံတြင္ ပုန္းေအာင္း ေနခဲ့ရသည္။ ည (၇) နာရီခန္႔တြင္ အမ်ိဳးသမီးတဦး (၃) ခ်က္ၿငီးညဴသံၾကားၿပီး အသံထပ္ မၾကားရေတာ့ပါ။ ေနာက္မနက္မိသားစု စုံမစုံလိုက္လံစစ္ၾကည့္မွ ဦးေဇာ္ေဘာက္မွာ ၎၏ဇနီးႏွင့္ သားေလး အပါအ၀င္၊ တူမေတာ္စပ္သူ ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္ႏွင့္ သမီးေလးလဲ ပါမလာမွန္းသိရသျဖင့္ အခင္းျဖစ္ခဲ့သည့္ ေနရာသို႔ ဒီဇင္ဘာလ (၇) ရက္ေန႔ မနက္ (၉) နာရီ ေက်ာ္၊ (၁၀) နာရီခန္႔တြင္ ဦးေလးျဖစ္သူ ဦးဘရန္ႏူး (ေဒၚေတာင္မိုင္၏ဖခင္) ႏွင့္အတူ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္ လွ်ိဳးျပန္သြားၾကည့္ခဲ့ၾကသည္။
လသားကေလးငယ္ႏွင့္ ေလးႏွစ္သမီးေလးတို႔ရဲ့ ငိုသံၾကား ေနရသည္။ ေမြးစ (၃) ပတ္ အရြယ္ ဦးေဇာ္ေဘာက္၏ သားေလးမွာ တညလုံး ငိုရ လြန္းသျဖင့္ အသံရဲ့ရဲ့ ေလးသာ ထြက္ႏိုင္ေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ဟု ဆုံးျဖတ္ကာ အခင္းျဖစ္ရာသို႔ ဦးေဇာ္ေဘာက္ႏွင့္ ေဒၚေတာင္မိုင္၏ အေဖဦးဘရန္ႏူးတို႔ ေျပးသြား ၾကည့္သည္။
“ပထမဆုံးေတာ့ ဘယ္ဘက္နံရုိးမွ ညာဘက္နံရုိး ေပါက္ေအာင္ ေသနတ္ဓားေျမွာင္ျဖင့္ ထိုးသတ္ကာ၊ ညာဘက္ရင္အုံ အထက္တြင္ တစုံတရာႏွင့္ ထုထားသည့္ပုံ ညိဳမဲေနသည့္ ဒဏ္ရာျဖင့္ ေက်ာက္တုံးၾကား၌ ညွပ္ထား ေပးခဲ့သည့္ ဇနီးသည္ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္၏ အေလာင္းကို စိတ္မေကာင္း ၀မ္းနည္းစြာ ေတြ႔ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ထို႔ေနာက္ မိခင္ႏွင့္ တလံေက်ာ္အကြာတြင္ ပိုးတဘက္ႏွင့္ ရစ္ပတ္ထားသည့္ နီတာရဲ သားေလးအားေတြ႔သည္။ အလ်င္ အျမန္ေဘးနားတဲထဲက ေစာင္တခုႏွင့္ ရစ္ပတ္ကာအျမန္ျပန္ ထြက္ေျပး လာခဲ့ရသည္။ သားေလးမွာ တညလုံးစစ္သား မ်ားက ၎တို႔၏ ပလာစတစ္ မိုးကာရြက္ဖ်င္ တဲေလးမ်ားကိုလဲ အားလုံးျဖိဳဖ်က္ကာ မိုးကာမ်ားလဲ သိမ္းယူ သြားသျဖင့္ အမိုးဗလာေအာက္၌ တညလုံး ငိုေနျခင္းျဖစ္သည္။
ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးဘရန္ႏူးမွာ ေမြးကင္းစကေလး ႏွင့္တေတာင္ေက်ာ္ အကြာတြင္ ထိုင္ငိုေနသည့္ ေျမးေလး ဆိုင္းပန္အားေပြ႔ခ်ီကာ ျပန္ထြက္ေျပးလာခဲ့သည္။ မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္အား စစ္သားမ်ားက ေျခေထာက္တြင္ ဒဏ္ရာရထားသည့္ ေနရာ၌ေဆး ထည့္ေဆးထိုးေပးၿပီး ေခၚသြားၾကသည္ဟု သူမသမီးေလးက ျပန္ေျပာျပပါ သည္။”
ဦးလဖိုင္ေဇာ္ေဘာက္တို႔၏ တဲနားရွိခ်ဳံတြင္ ပုန္းခိုကာ အေျခအေန ေစာင့္ၾကည့္ေနစဥ္ အထိစစ္သားမ်ား ထိုေနရာ၌ရွိေနခဲ့သည္။ သမီးေလးဆိုင္းပန္မွာ သူ႔မိခင္အား စစ္သားမ်ားေခၚသြားသျဖင့္ လိုက္ငို ေသာေၾကာင့္ စစ္သား တေယာက္ေယာက္က မလိုက္ဖို ့ကေလးအား ေတာက္ေခါက္ကာ ျပန္ေျခာက္သည့္ အသံမ်ားလဲ ၾကားေနရသည္ဟု ဆိုသည္။ စစ္သားမ်ား ထိုဒုကၡသည္ စခန္းမွ ထြက္သြားၾကသည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ဦးေဇာ္ေဘာက္တို႔ တူ၀ရီးမွာလည္း ကေလး ေတြကို ၀င္ယူျခင္း ျဖစ္ၿပီး ထိုစဥ္အထိ စစ္သားမ်ား ဆက္သြယ္ေရးစက္ ျဖင့္စကားေျပာ သည့္အသံမ်ား ၾကားေနရေသးသည္ဟု ဆိုသည္။ ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္ ၀တ္သည့္ထမီ၊ အ၀တ္အစားမ်ားကိုေတာ့ စစ္သားမ်ားထြက္သြား သည့္လမ္း၌ ဖရုိဖရဲႏွင့္ ပစ္ထားခဲ့တာကို ေနာက္ေတာ့ ေတြ႔ခဲ့သည္ဟု ဦးေဇာ္ေဘာက္က ျပန္လည္ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္၏ အေလာင္းကို ဒီဇင္ဘာ (၉) ရက္ေန႔မွ မိသားစု ၀င္မ်ား ထိုေနရာသို႔ ျပန္သြားကာ ျဖစ္သလို ေျမျမဳပ္သၤၿဂိဳလ္ ခဲ့ၾကရသည္။ ေဒၚဆြမ္ခါ ဂ်ီးေတာင္တြင္ ယခုအခ်ိန္၌ ၂ လသားအရြယ္ သားေလးတဦး၊ ၄ႏွစ္ အရြယ္သား ေလးတဦး၊ ၈ႏွစ္အရြယ္ သမီးေလးတဦး၊ ၁၄ ႏွစ္အရြယ္သားတဦး စုစုေပါင္းသားသမီး (၄) ေယာက္ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။ ဦးေဇာ္ေဘာက္မွာ သားသမီး (၄) ေယာက္ အျပင္ အသက္ (၈၀) ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ေသာ မိခင္ႏွင့္ ဇနီးသည္၏ ဖခင္အား ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္ ေနရသည္။ အလုပ္အကိုင္မွာ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းျဖစ္သည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ လုံၿခဳံစိတ္ခ်ရ သည့္္ေနရာတြင္ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။
ဤျဖစ္ရပ္တြင္ ေကအိုင္စစ္သားမ်ား အထင္ျဖင့္ မွားယြင္းပစ္ခတ္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ကေလးေတြလဲ ဆူညံ ေဆာ့ကစားေနသည္။ ရြာသားဒုကၡသည္ ေတြဆိုတာလဲ သိႏိုင္သည္။ အနီးကပ္ ေသခ်ာၾကား ေတြ႔လ်က္ပစ္ ျခင္းျဖစ္သည္။ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္မွာ အေ၀းက ပစ္လိုက္သည့္ ေသနတ္ ဒဏ္ရာျဖင့္ ေသဆုံးခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပါ။ သက္သက္မဲ့ ႏို႔စုိ႔လသားကေလးေလးရဲ့ မိခင္မွန္းလဲသိလ်က္နဲ႔ ခုခံဖို႔ တစံုတရာ လက္နက္လဲ ဘာမွမပါဘူး ဆိုတာသိပါလ်က္ ယခုလိုလူမဆန္စြာ ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ ခံရျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔အျပင္ ကေလးအေမတဦးကိုလဲ အရွင္လတ္လတ္ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ သြားသည္မွာ ယေန ့ထိျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာျခင္း မရွိေသးပါ။
ယခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ (၂၈) ရက္ေန႔ကလည္း ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီးေဇာ္မ်ိဳးထြဋ္ ကြပ္ကဲ သည့္ ခမရ (၃၂၁) တပ္ရင္း လက္ေအာက္ခံ ေရွ႕တန္းစခန္းတခုျဖစ္သည့္ မို႔ဘြမ္စစ္တပ္ စခန္းတြင္ မိုးေမာက္ ၿမိဳ႕နယ္၊ ခိုင္ဘန္႔ေက်းရြာမွ ေဒၚဆြမ္းလြတ္ရြယ္ဂ်ားအား ေတာင္ယာမွ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ သြားခဲ့သည္မွာ ယေန႔တလခြဲ တင္းတင္း ျပည့္လြန္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
ယခုႏွစ္အတြင္း ကခ်င္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း၌ ေကအိုင္ေအတပ္မ်ားအား ထိုးစစ္ဆင္မႈေၾကာင့္ လက္နက္မဲ့ ေဒသခံသာမာန္ ရြာသူရြာသားမ်ားအား မတရားဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြားကာ ေပၚတာအထမ္း ပို႔ခိုင္းျခင္း၊ စစ္ေၾကာင္းလမ္းျပ လုပ္ခိုင္းျခင္း၊ ေပၚတာမ်ားကို မတရားညွင္းပန္း ႏွိပ္စက္ျခင္း၊ အေၾကာင္းမဲ့ သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ အမ်ိဳးသမီး အပ်ိဳအအို အရြယ္မေရြး အဓမၼျပဳက်င့္ခံရျခင္း၊ စစ္ေၾကာင္း အတြင္း ေခၚေဆာင္သြားကာ ခရီးတေလွ်ာက္ အဓမၼျပဳက်င့္ေနျခင္း၊ စစ္ပြဲဓား စာခံအျဖစ္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ ေႏွာင္ခံရျခင္း၊ ရြာသားမ်ား ထြက္ေျပးသြားစဥ္ က်န္ခဲ့သည့္ ပစၥည္းဥစၥာ အိုးခြက္၊ ပန္းကန္ကအစ အားလုံးသိမ္းယူ သြားျခင္းစသည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ား အမွန္တကယ္ရွိေနပါသည္။
ယခုလိုျဖစ္ရပ္မ်ားအား အမ်ားျပည္သူ သိေအာင္တင္ျပျခင္းသည္ တပ္မေတာ္အား အေသေရဖ်က္ခ်င္၍ လုပ္ဇာတ္ထြင္၍ ေျပာေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ အမွန္တကယ္ရင္နာ စရာျဖစ္ရပ္မ်ား၊ စိတ္ပ်က္ ၀မ္းနည္း ေၾကကြဲစရာျဖစ္ရပ္မ်ား၊ တပ္မေတာ္က ဒီလုိလုပ္ေနပါတယ္ ဆိုတာ မယုံႏိုင္စရာ ျဖစ္ရပ္မ်ား အမွန္ တကယ္ေတြ႔ၾကဳံ ခံစားေနၾကရပါသည္။ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္သည္ ဤကဲ့သို႔ေသာ လုပ္ရပ္မ်ား မလုပ္ေစခ်င္ပါ။ တပ္မေတာ္ရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာက်ပါသည္။ ျပည္သူေတြရဲ ့အက်ိဳးသယ္ ပိုးသည့္တပ္မေတာ္၊ ျပည္သူကို ေလးစားသည့္ တပ္မေတာ္ ျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္။ က်မတို႔တပ္မေတာ္ဟာ ျပည္သူေတြကို ဒီလိုလုပ္ပါတယ္ဆိုတာ ေျပာျပရင္ က်မတို႔နဲ႔ ေတြ႔တဲ့ တရုတ္လူမ်ိဳး ေတြက မယုံခ်င္ၾကဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ သူတို႔ႏိုင္ငံကစစ္သား၊ ရဲေတြက ျပည္သူေတြကို စစ္ေဆးစရာ ရွိရင္ေတာင္ အရင္ အေလးျပဳၿပီးမွ လိုအပ္တာကို စစ္ေဆးၾကတယ္။ စစ္ေဆးၿပီးရင္ ပစၥည္းေတြကိုလဲ ၿပီးရင္ေသခ်ာ ျပန္ထည့္ ေပးတာေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူေတြကို ေလးစား၊ တန္ဖိုးထားၿပီး ကာကြယ္တဲ့ တပ္မေတာ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္။
ထို ့ေၾကာင့္ စစ္တပ္စစ္ေၾကာင္းမ်ားက ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြားသည့့္္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ားအား အျမန္ဆုံး လြတ္ေပးရန္ႏွင့္ ေသဆုံးသြားသူမ်ား အတြက္ ႏိုင္ငံ ေတာ္က တာ၀န္ယူေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုအပ္ပါသည္။
“မတရားမႈမ်ားအား ေရငုံႏႈတ္ပိတ္၊ ေခါင္းငုံခံ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ ေနသေရြ႔႕ ေျပာင္းလဲမႈ၊ တရားမၽွတမႈ ဆိုတာရရွိလာမည္ မဟုတ္ပါ။ တရားမွ်တမႈ မရရွိပါက အတူတကြ ယွဥ္တြဲေနထိုင္ၾကရမည့္ သူအခ်င္းခ်င္း ျပန္လည္သင့္ျမတ္ျခင္း ဆိုတာလည္း ရရွိေတာ့ မည္မဟုတ္ပါ။ ျပန္လည္သင့္ ျမတ္မႈမရွိပါကစစ္မွန္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈႏွင့္လည္း ကင္းေ၀းရမည္သာ ျဖစ္သည္။”
အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားတက္ၾကြသူ ေဒသခံအမ်ိဳးသမီးမ်ားမွ စုံစမ္းတင္ျပသည္။
ေဒၚဆြမ္လြတ္ရြယ္ဂ်ား၏ က်န္ရစ္ခဲ့သူသမီးေလး လြမ္းေနာႏွင့္ အသက္ႀကီး ၿပီျဖစ္ေသာ အဖိုးႏွင့္အဖြား။ လြမ္းေနာ၏ ဖခင္မွာ ဒုကၡသည္စခန္းတခုတြင္ မိသားစုႏွင့္ တကြဲတျပားျဖစ္ေနပါသည္။
“ကိုးကြယ္ရာ မရွိေသာ သူအေပါင္းတို႔၏ အမႈကိုေစာင့္ျခင္းငွာ စကားအေသာ သူတို႔ဘက္မွာ ေန၍ေျပာေလာ့။” _သုတၱံက်မ္း ၃၁း၈
“Speak up for those who cannot speak for themselves; ensure justice for those being crushed. Yes, speak up for the poor and helpless, and see that they get justice.”
Proverbs 31: 8
ထပ္မံစုံစမ္းလိုပါက
(၁) ၀၀၈၆ ၁၅၃၆၈၉၆၉၃၇၆
(၂)၀၀၈၆ ၁၃၅၇၈၂၇၁၉၆၀
တိုင္ၾကားစာ
W.P Moses
ကခ်င္ေတာတြင္း ဒုကၡသည္ စခန္းတခုအား တပ္မ ၉၉ စစ္ေၾကာင္းမွ ၀င္ေရာက္ပစ္ခတ္ၿပီး ဖမ္းဆီး သတ္ျဖတ္ေခၚေဆာင္သြားခံရတဲ့ ကေလးမိခင္ ၂ ဦး ရင့္နွင့္ဖြယ္အျဖစ္အပ်က္...
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ အျပစ္မဲ့ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူမ်ားအေပၚ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနျခင္း
ဒီဇင္ဘာ (၆) ရက္ေန႔တြင္ ေတာတြင္း ဒုကၡသည္ စခန္းတခုအား တပ္မ (၉၉) စစ္ေၾကာင္းမွ ၀င္ေရာက္ ပစ္ခတ္ၿပီး မီးဖြားခါစ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္ (ခ) ရြယ္ေတာင္အား သတ္ထားခဲ့ၿပီး၊ ေလးႏွစ္သမီးေလး ဆိုင္းပန္၏ မိခင္ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္အား ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြားျခင္း..
၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလဆန္း (၂) ရက္ေန႔မွစ၍ မန္စီၿမိဳ႕နယ္တြင္းရွိ ေကအိုင္ေအ တပ္ရင္း (၁၂) နယ္ေျမ ၀န္းက်င္၌ တပ္မေတာ္ စစ္ေၾကာင္းမ်ား ေရာက္ရွိလာကာ ထိုးစစ္ဆင္ရန္ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျပင္းထန္လာသျဖင့္ ခင္းဘုတ္ ခပရာရြာမွ ရြာသူရြာသား ကေလးသူငယ္၊ အမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသား သက္ႀကီး ရြယ္အို (၃၄) ဦးသည္ ဒီဇင္ဘာလ (၄) ရက္ေန႔မွစ၍ ရြာမွ ၂ မိုင္ခန္႔သာ ေ၀းသည့္ေတာထဲ စစ္ေဘး တိမ္းေရွာင္ လာခဲ့ၾကသည္။ ထိုေနရာ၌ လုံၿခံဳမႈ သိပ္မရွိေသာေၾကာင့္ ပို၍ လုံၿခဳံစိတ္ခ် ရလိမ့္မယ္လို႔ ယူဆ ရသည့္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ား ထူထပ္ရာ “လုံဘြမ္ခေရာ့ (Lung Bum Hkaraw)” ဟုေခၚသည့္ ေခ်ာက္လွ်ိဳတခုသို ့ေရႊ႕လာခဲ့ၾကသည္။
ဒီဇင္ဘာ (၅) ရက္ ညမွစ၍ “လုံဘြမ္ခေရာ့” တြင္ ပါလာသည့္ ပလပ္စတစ္ မ်ားျဖင့္ ယာယီတဲမ်ား ေဆာက္ကာ စခန္းခ်ေနခဲ့ၾကသည္။ ဒီဇင္ဘာ လ (၆) ရက္ေန႔ ညေန ၅ နာရီခြဲခန္႔ အခ်ိန္တြင္ အခ်ိဳ႕မိသားစုမ်ား ထမင္းစား ၿပီးၿပီ၊ အခ်ိဳ ့မိသားစုမ်ား မစားရေသးဘဲ၊ ကေလးေတြလဲ ဆူညံေဆာ့ကစား၊ လူႀကီးေတြလဲ စကားစမည္ ေျပာဆိုေနၾကစဥ္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ ရြာသားမ်ား ပုန္းေအာင္းေနသည့္ ေတာတြင္း ဒုကၡသည္စခန္းသုိ႔ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ တပ္မေတာ္စစ္သားမ်ား ရုတ္တရက္ ေရာက္ခ်လာကာ လက္နက္ငယ္မ်ားျဖင့္ ဦးစြာ ပစ္ခတ္မႈ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ လက္နက္ႀကီး သုံးႀကိမ္ပစ္သည္။ ထိုသုိ႔ ေသနတ္သံ ထြက္ေပၚလာသည္ႏွင့္ အားလုံးက အသက္ေဘးလြတ္ဖို႔ ေျခဦးတဲ့ရာ ကိုယ္ လြတ္ရုံတမယ္ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကရသည္။ အခ်ိဳ ့ျပင္းထန္သည့္ ဒဏ္ရာမ်ား ရရွိၿပီး ေျခဦးတည့္ရာ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကရသည္။
ထိုသို႔ျဖစ္စဥ္ အသက္ေဘးလြတ္ရာ ထြက္မေျပးႏိုင္ဘဲ က်န္ရစ္ခဲ့သူ (၄) ဦးရွိသည္။ ထိုသူမ်ားမွာ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္ (ခ) ရြယ္ေတာင္ (အသက္ ၃၈ ႏွစ္) ႏွင့္ သူမ၏ (၂၄) ရက္သားသာ ရွိေသးသည့္ သားေလးေမာင္ေဇာ္ဂြန္းမိုင္၊ ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္ (အသက္ ၂၅ ႏွစ္)ႏွင့္ သူမ၏ ေလးႏွစ္အရြယ္ သမီးေလး ဆိုင္းပန္တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။
“က်ေနာ္ ေျခသံလိုလိုၾကားလို႔ ေသခ်ာေအာင္ဆိုၿပီး စခန္းအစြန္နားက သစ္ပင္တပင္ကို ကိုင္ၿပီး ေတာထဲကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တုန္း က်ေနာ္စပစ္ ခံရတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ကိုမထိပဲ က်ေနာ္ကိုင္ထားတဲ့ သစ္ပင္ကေတာ့ က်ိဳးျပတ္သြားတယ္။ က်ေနာ့္မိန္းမက ကေလးႏို႔တိုက္ေနတာ။ ေသနတ္သံ ထြက္ေပၚလာတာနဲ႔ က်ေနာ္ကေတာ့ သားလတ္ေဇာ္တူး (ေလးႏွစ္) ကို ကမန္းကတန္း ေကာက္ခ်ီၿပီး၊ ေသနတ္သံ ထြက္လာလို႔ ကေလးကို မထိေအာင္ သူ႔ကိုယ္ထည္နဲ႔ အုပ္မိုးၿပီး ကာေနတဲ့ က်ေနာ့္ မိန္းမကို တဘက္လွည့္ သြားေအာင္ပဲ ဆြဲလွည့္လိုက္ၿပီး ေျပးၾကစုိ႔လို႔ တခြန္းတည္းပဲ ေျပာၿပီးထြက္ ေျပးခဲ့ရတာ”လို႔ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူ ေဒၚဆြမ္ခါ ဂ်ီးေတာင္၏ ခင္ပြန္း ဦးေဇာ္ေဘာက္က ျပန္ေျပာျပပါသည္။ ထိုေနရာတြင္ ၁၅ မိနစ္ခန္႔ ၾကာျမင့္ေအာင္ ပစ္ခတ္ခဲ့ၾကသည္။
ဦးေဇာ္ေဘာက္မွာ သားေလးေမာင္ေဇာ္တူးႏွင့္ အတူမိုးလင္းေပါက္ အခင္းျဖစ္သည့္ ေနရာႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း ခ်ဳံတြင္ ပုန္းေအာင္း ေနခဲ့ရသည္။ ည (၇) နာရီခန္႔တြင္ အမ်ိဳးသမီးတဦး (၃) ခ်က္ၿငီးညဴသံၾကားၿပီး အသံထပ္ မၾကားရေတာ့ပါ။ ေနာက္မနက္မိသားစု စုံမစုံလိုက္လံစစ္ၾကည့္မွ ဦးေဇာ္ေဘာက္မွာ ၎၏ဇနီးႏွင့္ သားေလး အပါအ၀င္၊ တူမေတာ္စပ္သူ ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္ႏွင့္ သမီးေလးလဲ ပါမလာမွန္းသိရသျဖင့္ အခင္းျဖစ္ခဲ့သည့္ ေနရာသို႔ ဒီဇင္ဘာလ (၇) ရက္ေန႔ မနက္ (၉) နာရီ ေက်ာ္၊ (၁၀) နာရီခန္႔တြင္ ဦးေလးျဖစ္သူ ဦးဘရန္ႏူး (ေဒၚေတာင္မိုင္၏ဖခင္) ႏွင့္အတူ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္ လွ်ိဳးျပန္သြားၾကည့္ခဲ့ၾကသည္။
လသားကေလးငယ္ႏွင့္ ေလးႏွစ္သမီးေလးတို႔ရဲ့ ငိုသံၾကား ေနရသည္။ ေမြးစ (၃) ပတ္ အရြယ္ ဦးေဇာ္ေဘာက္၏ သားေလးမွာ တညလုံး ငိုရ လြန္းသျဖင့္ အသံရဲ့ရဲ့ ေလးသာ ထြက္ႏိုင္ေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ဟု ဆုံးျဖတ္ကာ အခင္းျဖစ္ရာသို႔ ဦးေဇာ္ေဘာက္ႏွင့္ ေဒၚေတာင္မိုင္၏ အေဖဦးဘရန္ႏူးတို႔ ေျပးသြား ၾကည့္သည္။
“ပထမဆုံးေတာ့ ဘယ္ဘက္နံရုိးမွ ညာဘက္နံရုိး ေပါက္ေအာင္ ေသနတ္ဓားေျမွာင္ျဖင့္ ထိုးသတ္ကာ၊ ညာဘက္ရင္အုံ အထက္တြင္ တစုံတရာႏွင့္ ထုထားသည့္ပုံ ညိဳမဲေနသည့္ ဒဏ္ရာျဖင့္ ေက်ာက္တုံးၾကား၌ ညွပ္ထား ေပးခဲ့သည့္ ဇနီးသည္ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္၏ အေလာင္းကို စိတ္မေကာင္း ၀မ္းနည္းစြာ ေတြ႔ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ထို႔ေနာက္ မိခင္ႏွင့္ တလံေက်ာ္အကြာတြင္ ပိုးတဘက္ႏွင့္ ရစ္ပတ္ထားသည့္ နီတာရဲ သားေလးအားေတြ႔သည္။ အလ်င္ အျမန္ေဘးနားတဲထဲက ေစာင္တခုႏွင့္ ရစ္ပတ္ကာအျမန္ျပန္ ထြက္ေျပး လာခဲ့ရသည္။ သားေလးမွာ တညလုံးစစ္သား မ်ားက ၎တို႔၏ ပလာစတစ္ မိုးကာရြက္ဖ်င္ တဲေလးမ်ားကိုလဲ အားလုံးျဖိဳဖ်က္ကာ မိုးကာမ်ားလဲ သိမ္းယူ သြားသျဖင့္ အမိုးဗလာေအာက္၌ တညလုံး ငိုေနျခင္းျဖစ္သည္။
ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးဘရန္ႏူးမွာ ေမြးကင္းစကေလး ႏွင့္တေတာင္ေက်ာ္ အကြာတြင္ ထိုင္ငိုေနသည့္ ေျမးေလး ဆိုင္းပန္အားေပြ႔ခ်ီကာ ျပန္ထြက္ေျပးလာခဲ့သည္။ မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္အား စစ္သားမ်ားက ေျခေထာက္တြင္ ဒဏ္ရာရထားသည့္ ေနရာ၌ေဆး ထည့္ေဆးထိုးေပးၿပီး ေခၚသြားၾကသည္ဟု သူမသမီးေလးက ျပန္ေျပာျပပါ သည္။”
ဦးလဖိုင္ေဇာ္ေဘာက္တို႔၏ တဲနားရွိခ်ဳံတြင္ ပုန္းခိုကာ အေျခအေန ေစာင့္ၾကည့္ေနစဥ္ အထိစစ္သားမ်ား ထိုေနရာ၌ရွိေနခဲ့သည္။ သမီးေလးဆိုင္းပန္မွာ သူ႔မိခင္အား စစ္သားမ်ားေခၚသြားသျဖင့္ လိုက္ငို ေသာေၾကာင့္ စစ္သား တေယာက္ေယာက္က မလိုက္ဖို ့ကေလးအား ေတာက္ေခါက္ကာ ျပန္ေျခာက္သည့္ အသံမ်ားလဲ ၾကားေနရသည္ဟု ဆိုသည္။ စစ္သားမ်ား ထိုဒုကၡသည္ စခန္းမွ ထြက္သြားၾကသည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ဦးေဇာ္ေဘာက္တို႔ တူ၀ရီးမွာလည္း ကေလး ေတြကို ၀င္ယူျခင္း ျဖစ္ၿပီး ထိုစဥ္အထိ စစ္သားမ်ား ဆက္သြယ္ေရးစက္ ျဖင့္စကားေျပာ သည့္အသံမ်ား ၾကားေနရေသးသည္ဟု ဆိုသည္။ ေဒၚလဗ်ေတာင္မိုင္ ၀တ္သည့္ထမီ၊ အ၀တ္အစားမ်ားကိုေတာ့ စစ္သားမ်ားထြက္သြား သည့္လမ္း၌ ဖရုိဖရဲႏွင့္ ပစ္ထားခဲ့တာကို ေနာက္ေတာ့ ေတြ႔ခဲ့သည္ဟု ဦးေဇာ္ေဘာက္က ျပန္လည္ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္၏ အေလာင္းကို ဒီဇင္ဘာ (၉) ရက္ေန႔မွ မိသားစု ၀င္မ်ား ထိုေနရာသို႔ ျပန္သြားကာ ျဖစ္သလို ေျမျမဳပ္သၤၿဂိဳလ္ ခဲ့ၾကရသည္။ ေဒၚဆြမ္ခါ ဂ်ီးေတာင္တြင္ ယခုအခ်ိန္၌ ၂ လသားအရြယ္ သားေလးတဦး၊ ၄ႏွစ္ အရြယ္သား ေလးတဦး၊ ၈ႏွစ္အရြယ္ သမီးေလးတဦး၊ ၁၄ ႏွစ္အရြယ္သားတဦး စုစုေပါင္းသားသမီး (၄) ေယာက္ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။ ဦးေဇာ္ေဘာက္မွာ သားသမီး (၄) ေယာက္ အျပင္ အသက္ (၈၀) ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ေသာ မိခင္ႏွင့္ ဇနီးသည္၏ ဖခင္အား ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္ ေနရသည္။ အလုပ္အကိုင္မွာ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းျဖစ္သည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ လုံၿခဳံစိတ္ခ်ရ သည့္္ေနရာတြင္ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။
ဤျဖစ္ရပ္တြင္ ေကအိုင္စစ္သားမ်ား အထင္ျဖင့္ မွားယြင္းပစ္ခတ္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ကေလးေတြလဲ ဆူညံ ေဆာ့ကစားေနသည္။ ရြာသားဒုကၡသည္ ေတြဆိုတာလဲ သိႏိုင္သည္။ အနီးကပ္ ေသခ်ာၾကား ေတြ႔လ်က္ပစ္ ျခင္းျဖစ္သည္။ ေဒၚဆြမ္ခါဂ်ီးေတာင္မွာ အေ၀းက ပစ္လိုက္သည့္ ေသနတ္ ဒဏ္ရာျဖင့္ ေသဆုံးခဲ့ျခင္း မဟုတ္ပါ။ သက္သက္မဲ့ ႏို႔စုိ႔လသားကေလးေလးရဲ့ မိခင္မွန္းလဲသိလ်က္နဲ႔ ခုခံဖို႔ တစံုတရာ လက္နက္လဲ ဘာမွမပါဘူး ဆိုတာသိပါလ်က္ ယခုလိုလူမဆန္စြာ ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ ခံရျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔အျပင္ ကေလးအေမတဦးကိုလဲ အရွင္လတ္လတ္ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ သြားသည္မွာ ယေန ့ထိျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာျခင္း မရွိေသးပါ။
ယခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ (၂၈) ရက္ေန႔ကလည္း ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီးေဇာ္မ်ိဳးထြဋ္ ကြပ္ကဲ သည့္ ခမရ (၃၂၁) တပ္ရင္း လက္ေအာက္ခံ ေရွ႕တန္းစခန္းတခုျဖစ္သည့္ မို႔ဘြမ္စစ္တပ္ စခန္းတြင္ မိုးေမာက္ ၿမိဳ႕နယ္၊ ခိုင္ဘန္႔ေက်းရြာမွ ေဒၚဆြမ္းလြတ္ရြယ္ဂ်ားအား ေတာင္ယာမွ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ သြားခဲ့သည္မွာ ယေန႔တလခြဲ တင္းတင္း ျပည့္လြန္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
ယခုႏွစ္အတြင္း ကခ်င္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း၌ ေကအိုင္ေအတပ္မ်ားအား ထိုးစစ္ဆင္မႈေၾကာင့္ လက္နက္မဲ့ ေဒသခံသာမာန္ ရြာသူရြာသားမ်ားအား မတရားဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြားကာ ေပၚတာအထမ္း ပို႔ခိုင္းျခင္း၊ စစ္ေၾကာင္းလမ္းျပ လုပ္ခိုင္းျခင္း၊ ေပၚတာမ်ားကို မတရားညွင္းပန္း ႏွိပ္စက္ျခင္း၊ အေၾကာင္းမဲ့ သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ အမ်ိဳးသမီး အပ်ိဳအအို အရြယ္မေရြး အဓမၼျပဳက်င့္ခံရျခင္း၊ စစ္ေၾကာင္း အတြင္း ေခၚေဆာင္သြားကာ ခရီးတေလွ်ာက္ အဓမၼျပဳက်င့္ေနျခင္း၊ စစ္ပြဲဓား စာခံအျဖစ္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ ေႏွာင္ခံရျခင္း၊ ရြာသားမ်ား ထြက္ေျပးသြားစဥ္ က်န္ခဲ့သည့္ ပစၥည္းဥစၥာ အိုးခြက္၊ ပန္းကန္ကအစ အားလုံးသိမ္းယူ သြားျခင္းစသည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ား အမွန္တကယ္ရွိေနပါသည္။
ယခုလိုျဖစ္ရပ္မ်ားအား အမ်ားျပည္သူ သိေအာင္တင္ျပျခင္းသည္ တပ္မေတာ္အား အေသေရဖ်က္ခ်င္၍ လုပ္ဇာတ္ထြင္၍ ေျပာေနျခင္းမဟုတ္ပါ။ အမွန္တကယ္ရင္နာ စရာျဖစ္ရပ္မ်ား၊ စိတ္ပ်က္ ၀မ္းနည္း ေၾကကြဲစရာျဖစ္ရပ္မ်ား၊ တပ္မေတာ္က ဒီလုိလုပ္ေနပါတယ္ ဆိုတာ မယုံႏိုင္စရာ ျဖစ္ရပ္မ်ား အမွန္ တကယ္ေတြ႔ၾကဳံ ခံစားေနၾကရပါသည္။ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္သည္ ဤကဲ့သို႔ေသာ လုပ္ရပ္မ်ား မလုပ္ေစခ်င္ပါ။ တပ္မေတာ္ရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာက်ပါသည္။ ျပည္သူေတြရဲ ့အက်ိဳးသယ္ ပိုးသည့္တပ္မေတာ္၊ ျပည္သူကို ေလးစားသည့္ တပ္မေတာ္ ျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္။ က်မတို႔တပ္မေတာ္ဟာ ျပည္သူေတြကို ဒီလိုလုပ္ပါတယ္ဆိုတာ ေျပာျပရင္ က်မတို႔နဲ႔ ေတြ႔တဲ့ တရုတ္လူမ်ိဳး ေတြက မယုံခ်င္ၾကဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ သူတို႔ႏိုင္ငံကစစ္သား၊ ရဲေတြက ျပည္သူေတြကို စစ္ေဆးစရာ ရွိရင္ေတာင္ အရင္ အေလးျပဳၿပီးမွ လိုအပ္တာကို စစ္ေဆးၾကတယ္။ စစ္ေဆးၿပီးရင္ ပစၥည္းေတြကိုလဲ ၿပီးရင္ေသခ်ာ ျပန္ထည့္ ေပးတာေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူေတြကို ေလးစား၊ တန္ဖိုးထားၿပီး ကာကြယ္တဲ့ တပ္မေတာ္မ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္။
ထို ့ေၾကာင့္ စစ္တပ္စစ္ေၾကာင္းမ်ားက ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြားသည့့္္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ားအား အျမန္ဆုံး လြတ္ေပးရန္ႏွင့္ ေသဆုံးသြားသူမ်ား အတြက္ ႏိုင္ငံ ေတာ္က တာ၀န္ယူေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုအပ္ပါသည္။
“မတရားမႈမ်ားအား ေရငုံႏႈတ္ပိတ္၊ ေခါင္းငုံခံ၊ ေၾကာက္ရြံ႕ ေနသေရြ႔႕ ေျပာင္းလဲမႈ၊ တရားမၽွတမႈ ဆိုတာရရွိလာမည္ မဟုတ္ပါ။ တရားမွ်တမႈ မရရွိပါက အတူတကြ ယွဥ္တြဲေနထိုင္ၾကရမည့္ သူအခ်င္းခ်င္း ျပန္လည္သင့္ျမတ္ျခင္း ဆိုတာလည္း ရရွိေတာ့ မည္မဟုတ္ပါ။ ျပန္လည္သင့္ ျမတ္မႈမရွိပါကစစ္မွန္သည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈႏွင့္လည္း ကင္းေ၀းရမည္သာ ျဖစ္သည္။”
အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားတက္ၾကြသူ ေဒသခံအမ်ိဳးသမီးမ်ားမွ စုံစမ္းတင္ျပသည္။
“ကိုးကြယ္ရာ မရွိေသာ သူအေပါင္းတို႔၏ အမႈကိုေစာင့္ျခင္းငွာ စကားအေသာ သူတို႔ဘက္မွာ ေန၍ေျပာေလာ့။” _သုတၱံက်မ္း ၃၁း၈
“Speak up for those who cannot speak for themselves; ensure justice for those being crushed. Yes, speak up for the poor and helpless, and see that they get justice.”
Proverbs 31: 8
ထပ္မံစုံစမ္းလိုပါက
(၁) ၀၀၈၆ ၁၅၃၆၈၉၆၉၃၇၆
(၂)၀၀၈၆ ၁၃၅၇၈၂၇၁၉၆၀
တိုင္ၾကားစာ
W.P Moses
